• Fotograf lubny Szczecin

    Fotografia Ślubna

  • Fotografia lubna Szczecin

    Fotografia Ślubna - Szczecin

  • Fotograf lubny Police

    Fotografia Ślubna - Police

  • Fotograf na wesele

    Fotografia Ślubna

  • Dobry Fotograf lubny

    Fotografia Ślubna

  • Fotograf lubny opinie

    Fotografia Ślubna

  • Fotograf lubny cennik

    Fotograf Ślubny

  • Fotograf lubny

    Fotograf Ślubny i Weselny

Fotograf Ślubny

Fotografia Ślubna i Weselna - Fotograf Ślubny Szczecin

Logowanie

WYBIERZ JĘZYK

plbehrcsdaenetfifrdeelgaitlvnoptrorusrskslessvuk

Uncategorised

Techniki HDR

HDR to pierwsze litery słów High Dynamic Range (Wysoki (rozszerzony)  poziom dynamiki)a nazwa ta oznacza techniki fotografowania pozwalające na uzyskanie zdjęcia o rozszerzonym zakresie jasności, czyli o większej dynamice. Techniki zwiększania liczby odcieni jasności w stosunku do standardowego zapisu z matrycy światłoczułej nazywane są w skrócie HDR. W terminologii polskiej używa się też tego skrótu, a jego rozwinięciem na język polski jest

  • ROZSZERZONY ZAKRES DYNAMICZNY

Istniej już kilka różnych metod realizowania zdjęcia HDR. Najstarsza i dość ograniczona w swoich możliwościach metoda polega na

  • wykonaniu kilku zdjęć z różnym czasem ekspozycji
    • Na kolejnych zdjęciach z coraz dłuższym czasem otwarcia migawki mamy prawidłowo naświetlone obszary kadru o coraz mniejszej jasności, podczas gdy obszary jasne są na tych kolejnych zdjęciach coraz bardziej prześwietlone.

Nałożenie na siebie tych kilku zdjęć za pomocą odpowiedniego programu pozwala zwiększyć dynamikę odwzorowania jasności.

Otrzymujemy zdjęcie, na którym rozróżnione jest więcej odcieni jasności niż na każdym z nich z osobna.

 

Taka metoda może być stosowana w prawie we wszystkich konsumenckich cyfrowych aparatach fotograficznych, najistotniejszym brakiem tej metody jest jej ograniczenie do fotografowania obiektów nieruchomych. Trzeba bowiem wykonać kilka kolejnych zdjęć i potem nałożyć je na siebie. Poruszające się obiekty lub poruszenie aparatem pomiędzy kolejnymi zdjęciami prowadzi do poważnych zniekształceń ostatecznego obrazu HDR. Niezbędny jest więc statyw i nieruchomy obraz.

Pewnym rozwiązaniem jest zarejestrowanie obrazu w pliku RAW i następnie jego „wywołanie” z kilkoma stopniami rozjaśnienia. 

Oprócz tej klasycznej już metody nakładania na siebie kilku zdjęć o różnej ekspozycji istnieją już metody doskonalsze, pozwalające rejestrować obrazy HDR obiektów poruszających się a także rejestrować filmy w technice HDR.

  • Nie mylić techniki HDR ze skrótami HD, czy Full HD, które odnoszą się do rozdzielczości – liczby pikseli tworzących obraz wideo.

Opracowane do tej pory techniki i technologie pozwalają na rejestrowanie obrazów z dynamiką porównywalną do możliwości oka ludzkiego, czyli z dynamiką rzędu kilkudziesięciu tysięcy. Tzn. zapisane zostają kilkadziesiąt tysięcy rozróżnialnych odcieni jasności.

 

Przechodząc do obrazów kolorowych, to wiemy, że powstają one w wyniku nałożenia na matrycę filtru Bayera, co pozwala rejestrować jasność kolorów CZERWONEGO, ZIELONEGO i NIEBIESKIEGO, oznaczanych RGB, od anglojęzycznych nazw tych kolorów - Red, Green, Blue. Technika HDR w przypadku rejestrowania obrazów z matrycą przykrytą filtrem Bayera pozwala zwiększyć dynamikę każdego z tych kolorów analogicznie, jak zwiększa dynamikę odcieni szarości. Dla łatwiejszego zrozumienia istoty technik HDR będziemy nadal odwoływać się do obrazów czaro – białych pamiętając o możliwości ich przekształcania w obrazy kolorowe.

Nie wnikając bardziej w szczegóły, techniki HDR pozwalają zarejestrować obrazy o dynamice zbliżonej do dynamiki realnych obiektów, które fotografujemy. Ale teraz pojawi się nowy problem. Mamy zapisany obraz o dynamice około 50 000 ale urządzenia wyświetlające obrazy, a więc monitory i projektory pozwalają odtwarzać obrazy z dynamiką 8 bitową, czyli 256 odcieni na każdy kolor. Stąd istnieje fizyczne ograniczenie widzenia wszystkich odcieni obrazu.

ZDJĘCIA PRZYKŁADOWE:

 

  

źródła:

http://www.fotoporadnik.pl/hdr-2.html

https://digitalcamerapolska.pl/warsztat/302-zaawansowany-hdr-czyli-jak-tworzyc-zdjecia-bogate-w-detale

https://www.braindesign.pl/grafika/hdr-smartfonem-nie-dziala/

Przygotowanie zdjęcia do druku

  Każde zdjęcie przed wydrukiem powinno być wykonane i przygotowane pod drukarkę, ploter lub urządzenie drukujące (MiniLAB itp) w odpowiednim standardzie.

Standardem tym jest zachowanie najwyższej jakości, którą gwarantują odpowiednie parametry techniczne i zachowanie reguł stosowanych podczas wykonywania fotografii.

Tak więc stosując i przestrzegając reguły ekspozycji, ostrości, głębi ostrości, kompozycji, perspektywy, planu i kadru powinniśmy uzyskać jak najlepsze efekty.

Stąd tożsamość tematu z tematem oceny zdjęcia i parametrów technicznych stosowanych podczas wykonywania zdjęcia.

 Gdybyśmy teoretycznie rozważali tzw. plik ideał, moglibyśmy go opisać w następujący sposób:

  •  zdjęcie zrobione w formacie RAW
  •  po obróbce wyeksportowane do pliku jpg z najwyższą jakością (czyli najmniejszą kompresją) oraz...
  •  przestrzenią barw AdobeRGB (Grey Gamma 2.2 dla zdjęć czarno-białych)
  •  ostre (już na etapie wykonania zdjęcia, a nie wyostrzania w programie graficznym)
  •  o rozdzielczości 300 ppi bez sztucznego powiekszania

     W praktyce najczęściej przygotowujemy plik jpg, o dużej rozdzielczości (jakość idealna to 300 dpi/ppi) o odpowiednich proporcjach (2:3 , 3:4) o jak najmniejszej kompresji (LR, CR - 100, w PS - 12)

W obecnych czasach nie powinniśmy mieć problemu z rozdzielczością. Średniej klasy kompakty posiadają matryce o rozdzielczości od 10 Mpix (megapikseli) w górę, a w segmencie lustrzanek/bezlusterkowców jest jeszcze lepiej. O ile rozdzielczości są imponujące i ważne, równie istotny jest sposób zapisu i wybrany format zdjęcia. W druku liczy się jakość zdjęcia, więc jeśli tylko mamy możliwości robimy zdjęcia w formacie RAW i takie poddajemy dalszej obróbce. W pozostałych przypadkach pozostaje nam format JPG i tu należy zwrócić uwagę na kompresję (czasami nazywana jako "Jakość/Quality"). Im mniejsza kompresja tym lepiej! Podobnie rzecz ma się gdy eksportujemy pliki do druku z programów do edycji zdjęć na przykład Lightroom czy Photoshop - zawsze ustawiamy najwyższą dostępną jakość zapisu plików.

Szacunkowym miernikiem jakości jest ppi (ang. pixels per inch), który w przypadku druku jest pochodną wielkości zdjęcia wyrażoną w pikselach oraz wybranym rozmiarem wydruku (w cm). Przyjmujemy, że już 100 ppi jest wystarczające w wielu przypadkach, aczkolwiek im więcej tym lepiej, a optymalnie jest to 300 ppi

Kadrowanie

  Zlecając fotografie do druku warto mieć na uwadze proporcje w jakich zostały wykonane. Najczęściej spotykane formaty to 3:2, 4:3 oraz 16:9.
Jeśli Twój aparat rejestruje zdjęcia w formacie 3:2, a Ty oczekujesz wydruku o rozmiarze 80x60 cm (format 4:3) musisz zdjęcie odpowiednio wykadrować.

Poniżej przedstawiam tabelę standardowych rozmiarów dla dużych formatów zdjęć:

kadrowanie zdjęć - tabela proporcji

 

 Zdjęć nie należy powieszać, gdyż w ten sposób zatracamy parametr ostrości i oryginalnej rozdzielczości. Standardową przestrzenią barw jest przestrzeń: sRGB, lepszą jakość kolorystyczną gwarantuje tryb AdobeRGB, jednakże, aby przygotować zdjęcie w tej przestrzeni kolorów musimy je w tym trybie wykonać , obrobić i wyeksportować (Aparat, Monitor, Druk). Poniżej diagram ukazujący przestrzenie kolorystyczne w spektrum widzialnych barw:

 

 

adobergb-srgb

AdobeRGB vs sRGB

Standardowe monitory oraz fotolaby pracują w gamucie nie przekraczającym sRGB. Monitory szerokogamutowe i plotery fotograficzne obsługują zakres zbliżony do AdobeRGB.

Czyszczenie zdjęcia

Skoro chcesz wydrukować zdjęcie w dużym formacie poświęć chwilę na dokładne przyjrzenie się zdjęciom. Najlepiej pracując przy 100% powiększeniu w PS. Brud na matrycy, włoski, pyłki, przebarwienia, aberracje chromatyczne, szumy ... to wszystko wpływa negatywnie na finalny odbiór wydrukowanego zdjęcia. W przypadku fotograficznego druku wielkoformatowego wszelkie skazy rzucają się w oczy! Nawet mała plamka brudu na matrycy może mieć finalnie wielkość 1 cm.

NA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ:

1. Aberracje Chromatyczne

Aberracje towarzyszą praktycznie każdemu układowi optycznemu, nawet ludzkiemu oku.  Fioletowe, czerwone, niebieskie lub zielone piksele pojawiają się najczęściej w pobliżu kontrastowej krawędzi. Łatwo można sobie z nimi poradzić chociażby w Lightroomie.

2. Obróbka + brud na matrycy

"Agresywna" obróbka zdjęć jest niestety naszym wrogiem. Wielbione przez wielu "CLARITY" zazwyczaj jest źródłem problemów. Narzędzie to pomaga wydobyć szczegóły i teksturę ze zdjęcia, aczkolwiek należy obchodzić się z nim bardzo delikatnie i z wyczuciem. Jeśli widzisz na krawędziach pojawiający się efekt HALO - oznacza to że przesadziłeś! Podobnie ma się sprawa z nadmiernym wyostrzaniem oraz lokalnymi zmianami jasności barw.
Pamiętaj, że każda ingerencja w oryginalny plik zazwyczaj pogarsza jego jakość. Jedynym wyjściem z sytuacji jest użycie dostępnych narzędzi w sposób rozsądny i bez przesady.

Brud na matrycy to inna bajka - czasami po prostu jest. Jedynie częste czyszczenie matrycy jest lekiem na wszelkie zło, a że robię to sam - staram się robić to na tyle często, aby nie tracić za wiele czasu na korekty w programie. Przeoczona plamka potrafi skutecznie zepsuć efekt WOW wydruku!

3. Szumy

W przypadku użycia wysokich ISO szum generowany jest automatycznie. Podobnie jest z obróbką zdjęć wykonanych przy niskich wartościach ISO, ale na przykład niepoprawnie naświetlonych. "Wyciąganie" informacji z ciemnych partii zdjęcia (cieni) nieodzownie łączy się z generowaniem szumu. Szum jest zjawiskiem niepożądanym na zdjęciach, ale również jest ich nieodłącznym składnikiem. Może on być tylko bardziej lub mniej widoczny, ale występuje zawsze. Nasza w tym rola, aby o ile występuję był przyjemny dla oka.

4. Banding - posteryzacja

W sytuacji gdy przejścia tonalne prezentują się nienaturalnie, a różnice między tonami widoczne są na zdjęciu jako skoki tonacji mamy do czynienia z bandingiem (posteryzowaniem). Problem jest szczególnie powszechny w przypadku bardzo płynnych gradientów, takich jak niebo, i niewątpliwie może zniszczyć nawet najpiękniejsze zdjęcie. Banding uwidacznia się najczęściej w przypadku nadmiernej kompresji zdjęcia (niskiej jakości) lub w przypadku przesadzenia z obróbką (np. wzmacnianie kontrastu lokalnego).

5. Balans bieli

Temat rzeka. Już nie jedną książkę o tym napisano.
W przypadku wydruków zdjęć na których balans bieli jest umyślnie zmieniony w większości sytuacji zakłada się, że jest to indywidualna wizja artysty.
I tu pojawia się kolejny element układanki, a mianowicie POPRAWNIE SKALIBROWANY MONITOR do pracy graficznej. Tylko w sytuacji gdy korzystamy z takiego monitora mamy pewność co do ujętego na zdjęciu balansu bieli.

Przy pracy z kolorem, a w połączeniu z drukiem zdjęć kalibracja monitora jest kwestią niezbędną oraz wyjątkowo istotną i warto zainwestować kilka monet w poprawne ustawienie jasności oraz kolorów monitora.

6. Ostrość zdjęć

A raczej jej brak jest poważnym problemem gdyż w przeciwieństwie do pięciu błędów opisanych powyżej - braku ostrości NIE da się skorygować w programie do edycji zdjęć. Błędy tego rodzaju najczęściej powstają podczas:
- użycia zbyt niskiego ISO w stosunku do panujących warunków lub za długiego czasu migawki,
- nie używania statywu,
- złego chwytu aparatu (niestabilnego)
- zastosowania niskiej wartości przysłony,
- ostrzenia nie tam gdzie trzeba,
- oraz błędów optyki (front lub back focus), brudu na szkłach i używania niskiej jakości obiektywów.

 

PS.

Do przesyłanie dużych plików w internecie sugerujemy skorzystać z serwisu:  www.wetransfer.com.


źródła:

https://www.pawelpardala.pl/jak-przygotowac-zdjecia-do-druku/

https://www.studiogamut.pl/akademia-studia-gamut-jak-przygotowac-zdjecia-do-druku.php

FILM:  https://www.youtube.com/watch?v=OHNunLz3rPQ

Tekst w Programie Photoshop

 

1. Narzędzie TEKST - pisanie w Photoshop

Do tworzenia tekstu w Photoshop używamy narzędzia TEKST, które możemy wywołać literką "T", lub ikonką dostępną z lewego paska narzędziowego:

2. Formatowanie tekstu.

Aby ponownie formatować tekst musimy mieć zaznaczony tekst i musimy włączone narzędzie tekst.

Jak widzimy narzędzie to podobne jest do narzędzia w edytorze tekstowym WORD, gdzie możemy zmienić krój czcionki, pogrubić ją, powiększyć lub pomniejszyć i wyrównać w dokumencie.

Ponadto pod narzędziem tekst istnieje narzędzie : Tekst pionowy, do pisania w pionie, lub można to potem przełączać za pomocą ikonki kierunek tekstu (Przełącz orientacje tekstu).

Jeśli zaczniesz pisać w programie Photoshop i nie będziesz nic widzieć, powiększ tekst, gdyż domyślnie w programie jest on bardzo małych rozmiarów.

Modyfikowanie tekstu możemy realizować za pomocą znaczników, które ukażą się po wybraniu pierwszego i głównego narzędzia: "PRZESUWANIE" oraz zaznaczeniu nim tekstu.

Wówczas dodatkowo funkcjonują klawisze: Shift (zmiana proporcji), Ctr (transformacja skośna) .

 

Aby pełniej kontrolować właściwości tekstu użyjmy narzędzia: TYPOGRAFIA (włacz je wybierając z górnego menu: OKNO >  Typografia)

Typografia - zmiana czcionki, wielkości i innych opcji tekstu jak akapit, odległości linii itp

 

3. Transformacja tekstu.

Transformacja, czyli swobodne przekształcanie tekstu dostępne jest z ikonki: Utwórz tekst zawinięty:

Dostępne są wówczas kolejne opcje zawijania tekstu:

Efekty po użyciu opcji sklepienie łukowe i łuk w dół:

 

Każda z opcji ma także swoje wewnętrzne opcje które ubogacają opcje wybranego przekształcenia tekstu.

 

4. Dodatki i upiększenie tekstu - Styl Warstwy.

Aby zmodyfikować i upiększyć dodatkowo tekst o różne elementy dodatkowe, możemy po zaznaczeniu tekstu użyć : STYLU WARSTWY

(włącz go wybierając z górnego menu: WARSTWA > Styl warstwy)

Tutaj możemy dodać wiele dostępnych elementów jak: cień, blaski zewnętrzne i wewnętrzne, zmienić kolor, użyć gradientu itp.

 Po wybraniu i ustawieniu odpowiednich opcji, możemy uzyskać ciekawe efekty wizualne na pisanym tekście. Działa to także na innego typu figurach i obiektach zaznaczonych w programie.

 

5. Pisanie po ścieżce  (kształtach nieregularnych)

Kiedy już mamy ścieżkę, możemy wybrać narzędzie tekst i kliknąć na ścieżkę, aby dodać do niej tekst.

Aby utworzyć ścieżkę z np. zaznaczenia musimy przejść do zakładki ścieżki i przekształcić zaznaczenie w ścieżkę.

Klikając z wybranym narzędziem tekst w okolice ścieżki pojawia nam się możliwość pisania po ścieżce.

Aby zmienić tekst na pisany na zewnątrz i wewnątrz używamy do tego narzędzi Zaznaczanie ścieżek i zaznaczanie bezpośrednie ścieżek (litera "A"), dostępne pod narzędziem Pióro (narzędziem do tworzenia ścieżek).

Za pomocą ścieżek możemy pisać po grafikach, zdjęciach w dowolny sposób;

 


6. ZADANIE:

1. Stwórz w programie Photoshop dokument pionowy A4, jest to tło makiety.

2. Stwórz na środku makiety czarną literkę "C" o wielkości 700 pkt

3.  Za pomocą narzędzia różdżka zaznacz  utworzoną literę 

4. Przejdź do zakładki ścieżki i utwórz ikonką "Utwórz ścieżkę roboczą z zaznaczenia ścieżkę" - nowa ścieżkę.

5.Zaznacz w zakładce Warstwy warstwę z literą i wybierz opcje:   Rasteryzuj tekst

(w ten sposób zamieniasz literę na zdjęcie litery)

5.  Wybierz narzędzie "TEKST" i kliknij na utworzoną ścieżkę.

6. Napisz tekst którym "opiszesz" cała literkę, w tekście na początku napisz swoje imię.

Jak go utworzysz (może się utworzyć też samoczynnie jako przykład), zaznacz go np. Ctr+A i zmniejsz do wielkości 30 pkt

7. Włącz narzędzie "Typografia" (OKNO > typografia). Ustaw przesunięcie linii bazowej na 10 pkt. (po lewej stronie 4 od góry w typografia)

8. Zapisz makietę w formacie psd i wyślij na maila nauczyciela, pisząc w nim w treści swoje imię nazwisko i klasę.

mail:  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


 EFEKT końcowy: